Eleven. Don't touch - Laura Priestess

Zły dotyk, który jest tabu. Skąd się bierze cisza?

Niechciany “klaps” to molestowanie dla kobiety. Dlatego nie powinien być karą dla dziewczynki, ani dla dziewczyny. Dla nikogo.

Miałam wtedy trzynaście lat i byłam rozwinięta seksualnie. Miałam biust, nie wyglądałam jak mała dziewczynka. On bardzo się tym moim rozwojem interesował. Podglądał mnie, komentował. Aż w końcu zrobił mi to… – urywam. Ale to nie jest pierwszy mój psychoterapeuta, więc mówienie przychodzi mi już łatwiej. Dotykał mnie przemocą w miejscu intymnym. Wyrywałam się, krzyczałam, żeby mnie puścił. Ale on był silniejszy i puścił mnie dopiero wtedy gdy stało mi się to, co zwykle kończy stosunek seksualny.

Chcę wyjaśnić szczegóły, lecz psychoterapeuta nie chce słuchać. Mówi, że to nie ma znaczenia, jak sprawca nazywał ten dotyk, jakie miał alibi. Nawet gdybym chciała – nie miał prawa, bo miałam mniej niż piętnaście lat. A trauma gwałtu to trauma gwałtu i żadne nazwy nie mają nic do rzeczy.


W tym miejscu jednak chciałabym przeanalizować, czym jest zły dotyk.

Spójrzmy na przykład na tą stronę: https://portalzdrowiaseksualnego.pl/zdrowie-dzieci/zly-dotyk/:

“Nie ma znaczenia, czy ktoś złapał mnie za pierś, za pupę czy za cokolwiek innego. Zły dotyk jest wtedy, kiedy ja sobie go nie życzę” przemoc, której doznałam spełnia ten warunek.

Z kolei na stronie http://gadki.fdds.pl/

zostały wyszczególnione następujące zasady:

  1. Dziecko ma prawo powiedzieć „nie” – także bliskiej i znanej osobie, nawet komuś z rodziny. Taki komunikat powinien być akceptowany i szanowany przez osoby dorosłe

2. Alarmuj, gdy potrzebujesz pomocy

3. Dobrze zrobisz, mówiąc o tajemnicach, które Cię niepokoją

4. Koniecznie pamiętaj, że Twoje ciało należy do Ciebie. Wytłumacz dziecku, że nikt nie ma prawa zmuszać go do robienia czegoś, co powoduje dyskomfort – na przykład dotykać intymnych części ciała

 

5. Intymne części ciała są szczególnie chronione. Wszystkie części ciała okryte bielizną są szczególnie chronione. Nikt nie może prosić dziecka, by pokazało lub pozwoliło dotknąć tych miejsc.

Przemoc, której doznałam spełnia wszystkie powyższe warunki. Byłam jednak pewna, że nie mogę o tym powiedzieć nikomu. Bo nikt mi nie uwierzy. Że spotka mnie tylko ironia, niezrozumienie, wyśmianie.  Z perspektywy czasu sądzę, że miałam rację.

Dlaczego akcje, poradniki i kampanie – przeważnie nie wymieniają “klapsa” jako seksualnego nadużycia?

Wyjątkiem są http://stopklapsom.pl/artykuly/klaps-a-molestowanie-seksualne/

https://lubimyczytac.pl/ksiazka/143140/jak-chronic-dzieci-przed-molestowaniem-seksualnym-poradnik-nie-tylko-dla-rodzicow

i http://www.nospank.net/101.htm

Jakie jest źródło społecznego milczenia? Czy wynika ono z obawy, by nie obrazić, niesłusznie nie oskarżyć rodziców?

Większość spośród rodziców dających klapsy dzieciom – nie ma cienia intencji seksualnych – oni po prostu zostali wkręceni. Popełniają błędy – bo są ludźmi. Uświadamianie i profilaktyka ochrony – nie jest oskarżeniem.

Czy może powodem jest przekonanie, że historie, takie jak moja – to “rzadki przypadek”?

Nie wszystkie przypadki są czarne lub białe. Zarówno pod kątem intencji sprawców, jak i seksualnego odbioru klapsa przez ofiary. Również pod względem skutków dla seksualności dzieci, gdy staną się dorosłe.

 

Dlatego mówienie “ja dostawałem klapsy i nic mi się nie stało” – jest jak przekonywanie : “ja zawsze przechodzę na czerwonym świetle i nic mi się nie stało”, lub “ja palę od 40 lat i nic mi się nie stało”.

Praktyki erotyczne dorosłych – nie są odpowiednie da dzieci. Nie dotykaj przemocą. nie ryzykuj.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *